Skip to content

Categories:

Betongklossen

Dag 12, 18. april 2010

Korleis bryt ein seg inn i ein betongkloss med betonggjerde? Ein må vera lur. Eg lar Nikolsina få den rolla. Eg er ikkje lur nok. Heime hadde eg lokalkunnskap. Her har eg ingenting.

Det er skremmande kor lite eg faktisk kan, når det kjem til det. Eg har trudd at det norske skulevesenet er godt, men det kan det ikkje vera. Me lærer ingen praktiske ferdigheiter. Ja, me kan integrera, men surveillance & reconnaisance? Nei.

Eg burde vore speidar.

Me tenkte me skulle spana litt før me tok ei avgjerd. Finna svakheiter, liksom. Vegetasjonen er ikkje spesielt dekkande på denne tida av året, men men me fann noko buskvekst på ein liten bakketopp, og den la me oss bak. Eg har sett denslags på film. Ein får inntrykk av at dei ligg der ein stund, men ikkje så lenge at det verte keisamt, og dei finn alltid ut masse. Svakheita er alltid veldig tydeleg. Dei sjekkar ikkje lasteplanet, til dømes, på fruktbilane som kjem, eller så har dei eit vaktbytte der porten er open i ti minutt.

Det er visst ikkje så lett når ein ikkje er på film.

Me låg bak busken i timesvis. Aner du kor vondt ein får av å liggja på røter og kald bakke i timesvis, utan å røra seg? Det er vondt. Alt eg ville var å reisa meg, å hoppa og og ned, å strekka armane i verda, å seia noko.

Eg kunne ikkje sjå svakheiter. Alt var gjennomført. Eg kunne sjå små dingsar som nok er kamera. Det var flust med vakter. Alt og alle som vert frakta på eigne togspor frå toget vert sjekka. Grundig. Sjølv under.

“Crap,” sa Nikolsina etter ein stund. Me ålte oss tilbake i gropa, ned til snø og gjørme. Klagar eg, forresten? Orsak, men det er verkeleg kald og vått her, altså.

“Har du sett noko lurt?”

“Nei,” sa eg.

“Då har me berre eitt val. Såg du det lille panelet ved sida av porten?”

“Nei,” sa eg.

“Det er eit lite panel der, ein skjerm som styrar ein del vaktfunksjonar. Om eg får litt tid med det, så skal eg få oss inn.”

“Hacking, altså?”

“Ja. Det er ikkje så elegant som eg skulle ønskja, eg er ikkje heilt viss på at me kjem oss ut, men det er den einaste måten eg kan sjå. Om ikkje du kan koma med noko betre?”

“Nei,” sa eg.

“Men eg treng ein distraksjon. Og eg treng tid.”

“Og det treng du meg til.”

“Ja,” sa ho.

“Kva skal eg gjera?”

“Same for meg, finn på noko. Men gi meg ti minutt, i alle fall.”

Eg måtte dra folk vekk frå porten og Nikolsina. “OK, gi meg fem minutt først.” Eg visste framleis ikkje kva eg gjorde, eller kva eg skulle gjera. Eg vona noko skulle koma til meg medan eg dreiv på. Eg er, som eg nok har sagt før, ikkje så god på improvisering.

Kva trekk merksemd? Puppar var det første eg tenkte på. Det passa ikkje så godt. Vald. Ja, men mot kven? Gud, tenkte eg òg, men korleis får eg han med på laget, og trur dei framleis på Gud? Gudleg vald? Eksplosjonar trekk folk, og bilkræsj.

Kva hadde eg å arbeida med?

Buskar. Søle. Snø. Eit ekorn. I sekken hadde eg denne skriveboka, ei historiebok, og, utruleg nok, ein Cola-boks. Full, til og med. Hårstrikkar. Ekornet var underleg tamt, eg fanga det ved hjelp av nokre rosiner som låg nederst i sekken og var klint utover boka. Me hårstrikk festa eg det til Cola-boksen.

Eg heiv heile oppakninga over muren. Håpet var at dei skulle tru det var ei bombe. Eg trudde vel meir at dei skulle synest det var rart og freista finna den som gjorde det.

Ein busk som såg litt ut som eit menneske (overflatisk) fikk lua mi, og så sprang eg.

Det hadde kanskje gått fem minutt. Kanskje ti minutt. Aldri i verda om Nikolsina får nok tid, tenkte eg.

Eg kom fram, og ho var nesten ferdig, sa ho.

Me var inne.

Me sprang.

Ei open dør.

Inn. Mørkt. Ned ei trapp. Inn ei dør. Inn ei dør til. Eit kott.

Eg skriv dette i lyset under dørsprekken.

Me tør nesten ikkje å prata saman.

Medan ho var inne i sikkerheitssystemet sletta ho film tilbake femten minutt, seier Nikolsina. Så dei skal ikkje ha bileta av oss. Om ikkje dei køyrer back-up umiddelbart. Då sit me fint i det.

Dei veit uansett at noko er gale.

Me skal venta ein stund så ting får roa seg ned før me vågar oss ut igjen.

Posted in Uncategorized. Tagged with , , , , .

0 Responses

Stay in touch with the conversation, subscribe to the RSS feed for comments on this post.

Some HTML is OK

(required)

(required, but never shared)

or, reply to this post via trackback.

Powered by WP Hashcash