Skip to content

Categories:

Heime igjen

Me har ein del av dei same problema som sist, då eg kom heim. Eg har funne ut at Kristoffer har sagt at eg er hjå han, og Eskil òg, då han fann ut at han òg var borte. Det er bra, sjølv om det er litt skummelt, tenk om me hadde vore kidnappa på ordentleg.

Men det tyder at Mamma berre er sur, og me er ikkje i avisa.

Heile natta har Nikolsina trykka på dingsen, ho kjem ikkje heim.

Me kom heim 16 dagar etter at me drog. Eskil har visst heldt styr på tida på sin eigen måte. Eg skreiv dagbok, han skrudde kvar dag på innstillingane.

Nikolsina likar ikkje å vera i vår posisjon – i feil tid, kan ikkje koma heim. Ho gav oss ikkje mykje sympati då, og eg er frista til å gjera det same mot henne no som ho syt. Men eg gjer det ikkje, eg veit kor fælt det er.

Ho er god med datamaskiner. Eg har lånt henne mac-en min, og ho skjønte alt saman, internett og alt, på null komma svisj. Eg trur ho kan gjera noko med det.

Me var redde for politiet i 2365, me hadde ikkkje papir. Det har ikkje Nikolsina no. Eg veit ikkje kva me skal gjera med det, ho må få noko, det bør vera mogleg. Kanskje ho kan søkja asyl…

Eskil sov heime hjå seg, men elles har han vore med meg. Det er rart, me har vore saman alle tre så mykje, så lenge, ein skulle tru me ville vera kvar for oss, få litt fred. Men det vil me ikkje. Me sluttar ikkje å snakka om alt som har skjedd, ting me har opplevd saman.

Det er ein fin dag. Likevel sit me tett saman og et vaflar.

Posted in Uncategorized. Tagged with , , .

0 Responses

Stay in touch with the conversation, subscribe to the RSS feed for comments on this post.

Some HTML is OK

(required)

(required, but never shared)

or, reply to this post via trackback.

Powered by WP Hashcash