Skip to content

Categories:

Dag to

Dag 2, 15. mai 2010

Så. Det er andre dag både Eskil og eg er i 2365. Han er opptatt av teknologien her, korleis dei har utvikla alt dei treng frå nye materiale, fornybare materiale. Sjølv maten er visst gjenvunne. Ikkje at eg veit korleis.

Han har òg byrja å sjå på tidsmaskina med Martan. Dei er veldig entusiastiske og skjønne saman. Eg forstår at sjølv om det er mange ting Eskil og eg er interesserte i saman er det òg mange ting me ikkje kunna brydd oss mindre.

Men det tyder berre, for no, at eg har Nikolsina for meg sjølv.

“Om eg ikkje kjem meg heim snart, om eg må sitja her lenge, kjem eg til å verta sprø,” sa eg til henne.

“Eg er allereie sprø,” sa ho.

“Kva skal me gjera? Trur du at dei får fiksa maskina?”

“Nei, for å vera heilt ærleg trur eg ikkje det.”

“Men den funka jo då me kom, i forrigårs.”

Tida går jammen fort.

“Eg mistenkjer at den ikkje var like nøyaktig som det kan sjå ut som. Skal me sjå… Riktig stad. Riktig tid?”

“Det må det vel vera. Eg såg at den var stilt inn til 355 år framover.”

“Og kor lenge er det sia du drog herfrå sist?”

Eg måtte tenkja.

“To veker.”

“Hah,” sa Nikolsina. “Her har det vore fire månader.”

“Oj,” sa eg. “Har du vore her heile tida?”

“Ja,” sa ho.

“Shit. Då må du verkeleg vera gal.”

“Ja,” sa ho.

Posted in Uncategorized. Tagged with , , , .

0 Responses

Stay in touch with the conversation, subscribe to the RSS feed for comments on this post.

Some HTML is OK

(required)

(required, but never shared)

or, reply to this post via trackback.

Powered by WP Hashcash