Skip to content

Categories:

Dag ein point two

Dag 1, 14. mai 2010

Så eg er igjen i 2365. Eg skriv dagbok som sist, merkeleg nok fikk eg med meg ei skrivebok. Det er ikkje så mykje plass igjen i den, så til å byrja med skriv eg veldig smått og vonar det ikkje vert tre veker denne gongen.

Det er fint å sjå Nikolsina igjen. Eg har sakna henne, det merka eg i dag. Me var saman heile dagen, kvar dag, i veker. Og me gjorde ganske nervepirrande ting.

Martan hadde skrudd på maskina då Eskil og eg trykka på knappen. Den funka eigentleg ikkje, han hadde nett satt den saman igjen etter nok ein reparasjon, nok eit eksperiment. Så noko hadde han fått til, me kom heile vegen.

Sjølvsagt funka den ikkje bra nok til at me kom oss heim.

Nikolsina og Martan bur saman hjå han no. Eg ville trudd det var den dummaste plassen å bu, dei veit om den. Men dei seier at styresmaktene og det hemmelege politiet ikkje vil mista ansikt. Dei har “lauslatt” Martan, så det å gå tilbake dit ville seia at dei hadde tatt feil to gonger. Og det ville vera for mykje, ein gong er nok.

Så dei ville heller la dei potensielt gjera litt ugagn.

Leilegheita til Martan er ganske liten når fire menneske skal sova i den. Men det var koseleg, tre ungdommar på golvet i stova. Det var litt som å vera tretten igjen, pysjparty med prat langt utover natta.

Nikolsina fortalde oss korleis det er å bu her no. Ho er trygg i leilegheita. Me veit ikkje om ho vart sett då me braut ut Martan og Leonid og Sofia, men me må rekna med det. Så ho kan ikkje gå ut, trur me. Ho kan ikkje eingong gå heim til seg sjølv for å henta tinga sine.

Martan har det heldigvis bra. Han vart litt sjokka, men etter ei natts søvn har han det så bra som nokonsinne. Han har til og med lagt på seg litt igjen.

Posted in Uncategorized. Tagged with , , .

0 Responses

Stay in touch with the conversation, subscribe to the RSS feed for comments on this post.

Some HTML is OK

(required)

(required, but never shared)

or, reply to this post via trackback.

Powered by WP Hashcash